GUIDO VAN OPHOVEN

Voor Guido van Ophoven (1974) is beeldhouwen het pure leven: "De ruwe materie die je in je handen voelt en ervaart, voordat er een beeld ontstaat, is gelijk aan de essentie van het bestaan." Wanneer Guido de materie te lijf gaat, ontstaat een dialoog met zijn innerlijke wereld. De inspiratiebron waaruit zijn beelden ontstaan is altijd verbonden met het menselijk perspectief. Iedere sculptuur vertelt een eigen verhaal. Hij voelt de grens van de materie en zoekt naar het evenwicht in de vormgeving. De beeldende kracht wordt omgezet en baant zich een weg naar buiten, waardoor er een dynamisch en tegelijkertijd statisch object ontstaat. Zwaartekracht lijkt opgeheven en beelden balanceren in eigen evenwicht. Guido heeft sinds jonge leeftijd een passie voor beeld en vormgeving en begon met het creeren van beelden uit verschillende marmers. Door de jaren heen heeft hij zijn eigen stijl ontwikkeld. Hij blijft zoeken en combineert het figuratieve met het abstracte. Bij nauwkeurige observatie van zijn werk valt op dat vanaf bepaalde hoeken het figuratieve overvloeit in het abstracte. Guido van Ophoven werkt met een strak lijnenspel waartussen zijn beelden zich bewegen. Het maakt zijn werk zeer herkenbaar en geeft zijn sculpturen een eigentijds karakter.